حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، وَحَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ، كِلاَهُمَا عَنْ عَفَّانَ بْنِ مُسْلِمٍ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ إِسْمَاعِيلَ ابْنِ عُلَيَّةَ فَحَدَّثَ رَجُلٌ، عَنْ رَجُلٍ، فَقُلْتُ إِنَّ هَذَا لَيْسَ بِثَبْتٍ. قَالَ فَقَالَ الرَّجُلُ اغْتَبْتَهُ. قَالَ إِسْمَاعِيلُ مَا اغْتَابَهُ. وَلَكِنَّهُ حَكَمَ أَنَّهُ لَيْسَ بِثَبْتٍ.
Amr bin Alī und Hasan al-Hulwānī überlieferten mir, beide auf Autorität von Affān bin Muslim, er sagte: ‚Wir waren bei Ismā’īl bin Ulayyah, und ein Mann überlieferte auf Autorität eines anderen Mannes, so sagte ich: ‚Wahrlich dieser ist nicht verlässlich (Thabt)‘. So sagte der Mann: ‚Machst du ihn schlecht?‘ Ismā’īl sagte: ‚Er macht ihn nicht schlecht; vielmehr beurteilt er ihn als unverlässlich‘.