حَدَّثَنِي حَامِدُ بْنُ عُمَرَ الْبَكْرَاوِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، قَالَ كُنْتُ عِنْدَ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَأَتَاهُ آتٍ فَقَالَ إِنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ وَابْنَ الزُّبَيْرِ اخْتَلَفَا فِي الْمُتْعَتَيْنِ فَقَالَ جَابِرٌ فَعَلْنَاهُمَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ نَهَانَا عَنْهُمَا عُمَرُ فَلَمْ نَعُدْ لَهُمَا.
Überliefert von Abu Nadra: Während ich mich in der Gesellschaft von Dschabir befand, kam eine Person und sagte: Es gibt Meinungsverschiedenheiten zwischen Ibn Abbas und Ibn Zubair über die zwei Mut'as (die Nutznießung, Tamattu' im Haddsch und die Zeitehe mit Frauen), woraufhin Dschabir sagte: Wir haben dies zur Lebzeit des Gesandten Allahs (ﷺ) praktiziert, dann verbot uns 'Umar dies, und wir haben es nie wieder getan.