حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، غُنْدَرٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ سَمِعْتُ جُنْدَبًا الْبَجَلِيَّ، قَالَتِ امْرَأَةٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أُرَى صَاحِبَكَ إِلاَّ أَبْطَأَكَ. فَنَزَلَتْ {مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَى}
Überliefert von Jundub Al-Bajali: Eine Frau sagte: „O Gesandter Allahs (ﷺ)! Ich sehe, dass dein Freund (bei der Übermittlung des Qur'an) an dich zögert.“ Da wurde offenbart: ‚Dein Herr (o Muhammad) hat dich weder verlassen noch gehasst.‘ (93,1-3)