قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيَّ، قَالَ ـ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الْوَحْىِ، فَقَالَ ـ فِي حَدِيثِهِ «بَيْنَا أَنَا أَمْشِي، إِذْ سَمِعْتُ صَوْتًا، مِنَ السَّمَاءِ، فَرَفَعْتُ بَصَرِي فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ، فَرُعِبْتُ مِنْهُ، فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ زَمِّلُونِي. فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ * قُمْ فَأَنْذِرْ} إِلَى قَوْلِهِ {وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ} فَحَمِيَ الْوَحْىُ وَتَتَابَعَ». تَابَعَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ وَأَبُو صَالِحٍ. وَتَابَعَهُ هِلاَلُ بْنُ رَدَّادٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ. وَقَالَ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ «بَوَادِرُهُ».
Überliefert von Jabir bin 'Abdullah Al-Ansari (als er über die Zeit der Pause in der Offenbarung sprach) und die Rede des Propheten (ﷺ) berichtete: "Während ich ging, hörte ich plötzlich eine Stimme vom Himmel. Ich blickte auf und sah denselben Engel, der mich in der Höhle von Hira' besucht hatte, auf einem Stuhl zwischen Himmel und Erde sitzen. Ich fürchtete mich vor ihm und kehrte nach Hause zurück und sagte: 'Wickelt mich (in Decken).' Und dann offenbarte Allah die folgenden heiligen Verse (des Quran): 'O du (d. h. Muhammad)! in Gewänder gehüllt!' Steh auf und warne (die Menschen vor Allahs Strafe),... bis 'und meide die Götzen.' (74,1-5) Danach begann die Offenbarung stark, häufig und regelmäßig zu kommen."