حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ، أَخْبَرَنَا عِيسَى، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، ح وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، كِلاَهُمَا عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، - وَاللَّفْظُ لِلأَوْزَاعِيِّ - حَدَّثَنِي حَنْظَلَةُ بْنُ قَيْسٍ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ سَأَلْتُ رَافِعَ بْنَ خَدِيجٍ عَنْ كِرَاءِ الأَرْضِ، بِالذَّهَبِ وَالْوَرِقِ فَقَالَ لاَ بَأْسَ بِهَا إِنَّمَا كَانَ النَّاسُ يُؤَاجِرُونَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمَا عَلَى الْمَاذِيَانَاتِ وَأَقْبَالِ الْجَدَاوِلِ وَأَشْيَاءَ مِنَ الزَّرْعِ فَيَهْلِكُ هَذَا وَيَسْلَمُ هَذَا وَيَسْلَمُ هَذَا وَيَهْلِكُ هَذَا وَلَمْ يَكُنْ لِلنَّاسِ كِرَاءٌ إِلاَّ هَذَا فَلِذَلِكَ زَجَرَ عَنْهُ فَأَمَّا شَىْءٌ مَضْمُونٌ مَعْلُومٌ فَلاَ بَأْسَ بِهِ. وَحَدِيثُ إِبْرَاهِيمَ أَتَمُّ وَقَالَ قُتَيْبَةُ عَنْ حَنْظَلَةَ عَنْ رَافِعٍ. قَالَ أَبُو دَاوُدَ رِوَايَةُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ حَنْظَلَةَ نَحْوَهُ.
Überliefert von Hanzlah b. Qais al-Ansari: Ich fragte Rafi' b. Khadij über die Verpachtung von Land für Gold und Silber (d. h. für Dinare und Dirhams). Es ist kein Schaden darin, denn die Menschen pflegten Land zur Zeit des Gesandten Allahs (ﷺ) zu verpachten für das, was an der Wasserströmung und an den Ufern der Bäche und an den Anbauplätzen wuchs. So ging manchmal dieser (Anteil) zugrunde und jener (Anteil) blieb erhalten, und manchmal blieb dieser intakt und jener ging zugrunde. Es gab keine (Form der) Verpachtung unter den Menschen außer dieser. Daher verbot er es. Aber wenn es etwas gibt, das sicher und bekannt ist, dann ist kein Schaden darin. Die Überlieferung von Ibrahim ist vollkommener. Qutaibah sagte: "von Hanzalah auf Autorität von Rafi'". Abu Dawud sagte: Eine ähnliche Überlieferung wurde von Yahya b. Sa'id von Hanzalah überliefert.